audyt behawioralny

autor foto: SalFalko
Dziś opiszę jedno z najbardziej dokładnych narzędzi analizy potrzeb szkoleniowych jakie stosuje się w organizacjach procesowych. Warto zapoznać się z audytem behawioralnym ze względu na możliwość pozyskania realnego obrazu środowiska pracy przyszłych uczestników szkolenia. Niestety czasochłonność takiego badania często dyskwalifikuje je z powodu kosztów.
Audyt Behawioralny jest narzędziem analizy, które bada jakość środowiska pracy (procedury, narzędzia, zarządzanie pracownikiem w czasie) osoby zatrudnionej na dowolnym stanowisku w firmie. Z powodu specyfiki narzędzia i dokładności pomiarów stosujemy go przede wszystkim na Contact Center. Celem stosowania Audytu Behawioralnego jest uzyskanie danych o wydajności procedur, aplikacji i wewnętrznych standardów pracy w ramach których działa pracownik. Na podstawie tych danych opracowujemy wnioski i rekomendacje szkoleń lub zmian systemowych, których celem jest poprawa wydajności pracy. Zarówno dane jak i wnioski uzupełniają działania audytowe kontrolowanego działu.

Continue reading…

poskromienie oczekiwań

autor fotki: Calinago

Poniższe ćwiczenie nadaje się zarówno na warsztaty motywacyjne, trening pracy z stresem lub life coaching. Powinieneś je rozplanować tak aby łącznie z omówieniem potrwało maksymalnie 45 minut.

Poproś uczestników, aby na kartce flipchartowej (lub kartce papieru, jeśli uczestnicy nie są gotowi na otwarcie przed grupą) stworzyli cztery obszary i nazwali je:

  • Oczekiwania wobec siebie
  • Oczekiwania wobec rodziny
  • Oczekiwania wobec pozostałych ludzi
  • Oczekiwania wobec swojej przyszłości

Następnie niech każdy uczestnik wypisze jak najwięcej swoich oczekiwań w tych obszarach. Zadbaj, aby każdy z uczestników miał łącznie we wszystkich obszarach, co najmniej 6-10 oczekiwań (być może trafisz na warsztacie/coachingu praktykującego buddystę lub ascetę, wtedy lepiej takiego uczestnika nie przymuszać do sztucznego wymyślania oczekiwań). Continue reading…

ćwiczenie “Lokomotywa”

autor fotki: Jeff S.

Dziś publikuję dla Was jedno z moich ulubionych teambuilding’owych ćwiczeń, które napisałem jakieś trzy lata temu. Doskonale ujawniają się w nim role grupowe, perspektywa współpracy/rywalizacji oraz takie postawy jak nastawienie na cel czy wytrwałość w działaniu. Jeśli masz zamiar sprawdzić kompetencję motywowania zespołu u liderów, również bez problemu zaadoptujesz to ćwiczenie na potrzeby warsztatu.

Instrukcja:

  1. Potnij zamieszczony poniżej wiersz Juliana Tuwima „Lokomotywa” tak, aby uzyskać tyle kompletów ile planujesz zbudować zespołów, które będą ze sobą współzawodniczyć.
  2. Zadbaj o jeden egzemplarz ułożonego wiersza dla siebie.
  3. Połącz uczestników w dowolną ilość pięcioosobowych zespołów.
  4. Przekaż każdemu zespołowi pocięty wiersz i poproś, aby zapoznali się z poniższymi wytycznymi:

Continue reading…

5 wymiarów liderstwa

Dzisiaj mam dla Was proste, ale głębokie ćwiczenie dotyczące roli lidera w zespole. Zakładamy, że uczestnicy są formalnymi liderami/managerami w swoich organizacjach. Ćwiczenie stosujemy na warsztatach dotyczących jakości zarządzania oraz przy treningach wdrożeniowych lub pogłębiających dla liderów/managerów.

Instrukcja:
1. Wydrukuj rysunek, który widzisz w tym wpisie i rozdaj go uczestnikom. Poproś, aby każdy z nich zastanowił się na ile istotne są dla niego wskazane wymiary. Daj im na to około minuty.

Continue reading…

przejście przez zmianę

autor foto: AndYaDontStop
Witajcie po długiej przerwie. Wracam do blogowania i mam zamiar znów regularnie publikować. Przez ostatni rok, styl mojego życia skutecznie odciągał mnie od pisania ale nadszedł czas zmian i to na tyle istotnych, że znów pojawia się przestrzeń na danie światu części siebie.
Dziś zajmę sie właśnie tematem zmiany. Opiszę ten proces z perspektywy własnego doświadczenia, a więc subiektywnie i zapewne nie tak uniwersalnie jak w podręcznikach dotyczących change managementu.
Poniżej znajdziecie dziewięć etapów, które identyfikuję w procesie zarządzania zmianą osobistą:
1. Sprawdź skąd pochodzi potrzeba zmiany.
Na samym początku koncentruję się na zidentyfikowaniu źródła zmiany. Jeśli jest ona umieszczona na zewnątrz to sprawdzam, czy posiadam nad tym kontrolę. Jeśli tak to mogę zdecydować o zatrzymaniu zmiany, jeśli mi z nią nie po drodze. Jeśli nie mam kontroli nad przychodzącą zmianą to nie pozostaje nic innego jak ją zaakceptować i rozpocząć proces przystosowywania się do niej.
Jeśli potrzeba zmiany wynika z wewnętrznej motywacji to sprawdzam ją za pomocą pragmatycznej terapii przekonań i na podstawie wniosków, decyduję czy warto inicjować tę zmianę czy jednak porzucić przekonanie.

Continue reading…

lodołamacz “pochodzenie”

autor grafiki: Eric Fischer

Na ścianie sali, gdzie odbywa się warsztat, wywieś mapę miasta/województwa/kraju/kontynentu, z którego pochodzą uczestnicy. Otrzymują oni kolorowe kartki typu “post-it”, na których wpisują swoje imię, a następnie przyklejają je w odpowiednim miejscu na mapie. Każdy  z uczestników w chwili gdy wiesza swoje imię, w kilku zdaniach przedstawia się: skąd pochodzi, gdzie studiował (uczył się), gdzie rozpoczynał karierę zawodową, czym się interesuje (w przypadku osób z różnych miejscowości można poprosić uczestników o opowiedzenie w kilku słowach o swoim mieście).

Ćwiczenie nie powinno zająć więcej niż 20-30 minut (w zależności od liczebności grupy). Może stanowić świetne wprowadzenie w temat różnic międzykulturowych.

kwestionariusz – twoje nawyki związane ze słuchaniem

autor fotki: [phil h]
Poniżej znajdziesz bardzo prosty test dotyczący nawyków w komunikacji. Jego celem jest przede wszystkim budowanie świadomości dobrych praktyk w komunikacji niż diagnoza rzeczywistych kompetencji. Kwestionariusz bada zasoby i deficyty na poziomie deklaratywnym, warto o tym pamiętać podczas analizy wyników.
Zapoznaj się z podanymi stwierdzeniami i jeśli ocenisz, że w twoim przypadku są one prawdziwe, to wpisz znak „x” w kwadraciku oznaczającym TAK, a jeśli nie to w kwadraciku oznaczającym NIE. Bądź wobec siebie szczery.

wyspa skarbów

autor fotki: ToNToN CoPT

Poniższe ćwiczenie jest wykorzystywane w szkoleniach doskonalących klaryfikację komunikacji. Możesz je również stosować jako ćwiczenie dla zespołów projektowych, które mają problemy z komunikacją wewnętrzną.

Grupa dostaje kartki papieru i pastele/mazaki. Jedna z osób zostaje wyznaczona jako „główny rysownik”. Staje on przy flipcharcie, który jest tak ustawiony aby reszta grupy go nie widziała. Następnie „główny rysownik” maluje wyspę skarbów na której musi się znaleźć:

  • obrys wyspy
  • przystań
  • palmy
  • wulkan
  • wodospad
  • rzeka
  • “X” z miejscem ukrycia skarbu
  • osada łowców głów
  • cmentarz

Continue reading…

metoda 6 pytań dziennikarskich

R. Kipling pisał: 
Służących sześciu człowiek ma, dzięki nim wie co wie, zwą się: 
DLACZEGO? CO? JAK? KIEDY? KTO? I GDZIE? 

Metoda „sześciu uczciwych sług” (Parnes, Noller i Biondi, 1977) znana jest powszechnie pod nazwą „sześciu pytań”. Technika ta wywodzi się z dziennikarstwa, gdzie pytania typu dlaczego? i w jaki sposób? pomagają dziennikarzom w uzyskaniu informacji w sposób zorganizowany. Technika wykorzystywana jest przede wszystkim na etapie zdobywania faktów w twórczym procesie rozwiązywania problemów, aczkolwiek można ją stosować także na innych etapach tego procesu. Głównym jej celem jest stworzenie systemu zorganizowanego zbierania danych dotyczących danego problemu umożliwiających spojrzenie z nowych punktów widzenia, co z kolei prowadzi do uściślenia definicji problemu. Metoda ta obejmuje następujące etapy: Continue reading…

zarządzanie projektem #2: Struktura podziału prac (WBS)

autor fotki: thecrispone

Przed wami drugi odcinek cyklu zarządzania projektami. W pierwszej części opisałem Wam dokładnie jak wyznaczać Cel projektu, jak go smartować, robić „poprzezy” i spis interesariuszy. Tym razem zaprezentuję Wam tylko jedno narzędzie zwane WBS-em (Work Breakdown Structure) czyli po polsku „strukturę podziału prac”. Oczywiście notka powstawała w konsultacji z moją Aniś, która jest fachowcem od zarządzania projektami i pilnuje, żebym nie wprowadził Was w błąd. Moje doświadczenie projektowe opiera się głównie o projekty szkoleniowe i z tej perspektywy będę przedstawiał narzędzia.

WBS ma postać logicznego grafu przedstawiającego zbiór wszystkich zadań jakie czekają nas w projekcie. Można by rzec, że dekomponuje nasz projekt na miniprojekty. WBS określa jakie produkty osiągniemy dzięki realizacji projektu oraz pozwala nam zdefiniować jakie zadania i czynności musimy wykonać aby te produkty powstały. Okresli również zależności pomiędzy zadaniami i produktami cząstkowymi. Uzyskamy więc pełny obraz wyzwania jakim jest projekt, będziemy mogli szacować potrzebne nam zasoby oraz przewidywać ewentualne trudności. 

Wzór drzewa WBS
Każdy szczebel grafu przedstawia inny poziom szczegółowości projektu. U samej góry mamy Cel Główny (Produkt Główny), poniżej najważniejsze produkty (pakiety prac), kolejne niższe poziomy są coraz bardziej uszczegóławiane, aż zejdziemy do codziennych zwykłych czynności. Czerwona linia na rysunku poniżej to tak zwany punkt odcięcia – określa on gdzie kończą się pakiety prac (items), a gdzie zaczynają zadania (tasks). Wrócę do tego tematu w kolejnym odcinku, gdy będę omawiał sieć projektu. Na podanym niżej przykładzie nie zamieściłem tak dużego poziomu szczegółowości z powodu troski o czytelność grafiki. Najważniejsze abyście złapali samą ideę. Bardzo elegancko robi się WBS za pomocą ściany, różnokolorowych karteczek i flamastra/długopisa. Cały zespół projektowy powinien być obecny podczas budowania struktury podziału prac. Podczas takiego spotkania warto stosować zasady burzy mózgów. Jeśli w trakcie realizacji projektu dochodzi nowa osoba powinna zostać zaznajomiona z gotowym WBSem (no chyba, że macie już sieć projektu – o niej będzie w następnym odcinku).
KLIKNIJ ABY POWIĘKSZYĆ Przykładowy (uproszczony) WBS dla projektu otwarcia Biura Szkoleń w zagranicznej spółce zależnej.

Warto również przygotować elektroniczną wersję WBSa. Z pomocą może Wam przyjść wiele prostych edytorów grafiki/prezentacji/tekstu lub darmowy program yEd Graph Editor, który szerzej opiszę w następnym odcinku.

Trzy najważniejsze zasady jakich przestrzega się przy tworzeniu WBSa:

1. Pamiętaj aby ująć wszystkie aspekty prac, opisać je dokładnie i umieścić na właściwym poziomie grafu. Jeżeli coś pominiesz nie będziesz wstanie oszacować dokładnych ram czasowych, wszystkich niezbędnych zasobów czy budżetu (jeśli Twój projekt takowy posiada). Właśnie dlatego warto robić strukturę podziału prac w większej grupie (co pięć głów to nie pół).

2. Opracuj metodę kodowania elementów w WBSie. Jeśli oznaczysz czynności tak abyś zawsze wiedział do jakiej gałęzi i poziomu ona należy będziesz ją mógł łatwo odnaleźć i zaktualizować. Stosuj kodowanie zwłaszcza jeśli Twój WBS wisi na ścianie. Karteczki lubią się odklejać, czasem się je ściąga aby coś dopisać i potem zapomina się gdzie to dokładnie wisiało. Kodowanie uchroni Cię przed chaosem.

3. Opisuj zadania w formie dokonanej. Ta prosta sztuczka psychologiczna działa zbawiennie na motywację zespołu.

1. Zarządzanie projektem #1: Cele i zadania główne
2. Zarządzanie projektem #2: Struktura podziału prac (WBS)
3. Zarządzanie projektem #3: Sieć projektu
4. Zarządzanie projektem #4: Analiza ryzyk
5. Zarządzanie projektem #5: Kanban